هدر دائمی دسکتاپ هدر دائمی موبایل

کدام مکمل‌ها باهم تداخل دارند؛ بررسی جامع تداخل مکمل‌های غذایی

مصرف همزمان مکمل‌های غذایی چه عوارضی دارد؟ راهنمای مصرف مکمل‌ها

مصرف هم‌زمان چند مکمل و ویتامین، به‌ویژه زمانی که بدون توجه به ترکیبات و دوز مصرفی انجام شود، همیشه بی‌خطر نیست. برخی مکمل‌ها می‌توانند جذب یکدیگر را کاهش دهند، اثرات یکدیگر را تشدید یا خنثی کنند و در بعضی شرایط حتی با داروهای مصرفی فرد تداخل داشته باشند. برای مثال، مصرف هم‌زمان مکمل‌های حاوی آهن، کلسیم، روی و منیزیم می‌تواند در برخی موارد بر جذب مواد معدنی دیگر اثر بگذارد؛ همچنین مصرف بیش از نیاز بعضی ویتامین‌ها و مواد معدنی ممکن است خطر عوارض ناشی از دریافت بیش از حد را افزایش دهد. بنابراین، شناخت مکمل‌هایی که بهتر است با فاصله زمانی مصرف شوند و آگاهی از ترکیبات هر محصول، بخش مهمی از مصرف ایمن مکمل‌هاست. در این مقاله بررسی می‌کنیم چه مکمل‌ها و ویتامین‌هایی با یکدیگر تداخل دارند، کدام مکمل‌ها نباید هم‌زمان مصرف شوند و برای کاهش احتمال تداخل، رعایت چه فاصله زمانی و نکاتی ضروری است.

آنچه در این مقاله می‌خوانیم:

  • کدام مکمل‌ها را نباید هم‌زمان مصرف کرد؟ 
  • آشنایی با تداخلات مکمل‌ها
  • مکمل‌هایی که نباید هم‌زمان مصرف شوند
    • کلسیم و آهن
    • ویتامین C و ویتامین B12
    • ویتامین K و ویتامین E
    • روی و مس
    • کلسیم و منیزیم
  • راهنمای تداخل مکمل‌ها
  • مصرف همزمان مولتی‌ویتامین‌ها و مکمل‌های تک‌ماده‌ای
  • مکمل‌هایی که هنگام مصرف دارو باید در مورد آن‌ها احتیاط کرد
  • سایر تداخلات مهم
    • آهن و قهوه / چای سبز
  • چه مدت باید بین مصرف ویتامین‌های مختلف فاصله گذاشت؟
  • جدول ویتامین‌هایی که می‌توان هم‌زمان مصرف کرد
  • چگونه مکمل‌های خود را برای جذب بهتر زمان‌بندی کنیم
  • نتیجه گیری
  • پرسش و پاسخ(FAQ)

کدام مکمل‌ها را نباید هم‌زمان مصرف کرد؟ 

مصرف هم‌زمان ویتامین‌ها و مواد معدنی اغلب مفید است، زیرا برخی از مواد مغذی در صورت ترکیب شدن، عملکرد بهتری داشته و اثربخشی یکدیگر را تقویت می‌کنند. با این حال، باید توجه داشت که برخی ترکیبات وجود دارند که به‌طور کلی بهتر است از مصرف هم‌زمان آن‌ها خودداری کنید. در برخی موارد، ترکیب کردن ویتامین‌ها و مواد معدنی خاص می‌تواند مانع از جذب صحیح آن‌ها توسط بدن شده و اثربخشی‌شان را کاهش دهد.

با این وجود، مصرف ویتامین‌ها و مواد معدنی برای اکثر افراد بی‌خطر است و می‌تواند راهکاری مهم برای جبران کمبودهای احتمالی مواد مغذی در رژیم غذایی باشد. مکمل‌ها می‌توانند به حفظ سلامت کلی بدن کمک کنند و اطمینان حاصل نمایند که بدن شما مواد مغذی لازم برای عملکرد مطلوب را در اختیار دارد.

در این مطلب، بررسی می‌کنیم که مصرف هم‌زمان کدام ویتامین‌ها و مواد معدنی توصیه نمی‌شود، توضیح می‌دهیم که چرا این ترکیبات ممکن است مشکل‌ساز شوند و نکاتی را برای مصرف صحیح مکمل‌ها جهت دستیابی به بهترین نتایج ارائه خواهیم داد.

آشنایی با تداخلات مکمل‌ها

مکمل‌ها برای کمک به حفظ سلامت شما طراحی شده‌اند، اما اثرات آن‌ها همیشه ساده و بی‌واسطه نیست. برای مثال، برخی مواد مغذی برای جذب شدن با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ بنابراین اگر یکی از مواد موجود در مکمل شما مانع جذب ماده دیگری شود، ممکن است عملاً از همان مواد مغذی که هدف اصلی مصرف مکمل بوده است، بی‌بهره بمانید. در سوی دیگر ماجرا، عملکرد مؤثر برخی مواد مغذی به مواد دیگر وابسته است و مصرف همزمان آن‌ها می‌تواند اثرات یکدیگر را تقویت کند. همچنین، ترکیب برخی مکمل‌های گیاهی با یکدیگر می‌تواند به‌طور جدی خطرناک باشد.

مکمل‌هایی که نباید هم‌زمان مصرف شوند

در ادامه، به مهم‌ترین ترکیب‌هایی که بر اساس تحقیقات باید از مصرف هم‌زمان آن‌ها خودداری کرد، اشاره شده است:

کلسیم و آهن

کلسیم می‌تواند مانع جذب آهن غیرهِم (آهن موجود در منابع گیاهی و مکمل‌ها) شود. مطالعات نشان داده‌اند که کلسیم برای جذب در روده با آهن رقابت می‌کند و این امر می‌تواند موجب کاهش جذب آهن شود.

روش پیشنهادی: برای بهبود جذب آهن، مکمل‌های آهن را با معده خالی یا همراه با ویتامین C مصرف کنید و مکمل‌های کلسیم را در زمانی دیگر (در ساعات بعدی روز) استفاده نمایید.

ویتامین C و ویتامین B12

مصرف دوزهای بالای ویتامین C ممکن است سطح ویتامین B12 را در دستگاه گوارش کاهش دهد و به طور بالقوه اثربخشی آن را کم کند. مطالعه‌ای در سال ۱۹۷۴ نشان داد که مصرف دوزهای بالای ویتامین C همراه با غذا، مقادیر زیادی از ویتامین B12 را از بین می‌برد.

رویکرد پیشنهادی: برای به حداقل رساندن تداخلات احتمالی، بین مصرف مکمل‌های ویتامین C و B12 حداقل دو ساعت فاصله بگذارید.

ویتامین K و ویتامین E

مصرف دوزهای بالای ویتامین E ممکن است در نقش ویتامین K در فرآیند لخته شدن خون تداخل ایجاد کرده و به طور بالقوه خطر خونریزی را افزایش دهد. یک گزارش موردی نشان داده است که مصرف دوز بالای ویتامین E می‌تواند مانع از ساخت فاکتورهای انعقادی وابسته به ویتامین K شود و خطر خونریزی شدید را به همراه داشته باشد.

رویکرد پیشنهادی: اگرچه می‌توان ویتامین K و E را در یک روز و در زمان‌های متفاوت مصرف کرد، اما سرویس سلامت همگانی (NHS) مصرف روزانه ۴ میلی‌گرم ویتامین E برای مردان و ۳ میلی‌گرم برای زنان را توصیه می‌کند؛ همچنین میزان توصیه شده برای مصرف روزانه ویتامین K، یک میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است که برای یک فرد بزرگسال با وزن ۷۰ کیلوگرم، معادل حدود ۷۰ میکروگرم می‌شود.

روی و مس

مصرف بیش‌ازحد روی می‌تواند مانع جذب مس شود و به‌مرور زمان احتمالاً منجر به کمبود آن گردد. نتایج یک مطالعه نشان داده است که روی موجب تولید نوعی لیگاندِ متصل‌شونده به مس در روده می‌شود؛ این ماده مس را به دام انداخته و دسترسی آن برای جذب را کاهش می‌دهد. این مکانیسم می‌تواند به کمبود مس منجر شود.

رویکرد پیشنهادی: اگر قصد مصرف هم‌زمان مکمل‌های روی و مس را دارید، بهترین کار استفاده از مکملی است که به ازای هر ۱ میلی‌گرم مس، حاوی ۸ تا ۱۰ میلی‌گرم روی باشد؛ یا اینکه آن‌ها را در زمان‌های متفاوتی از روز مصرف کنید تا از تداخل آن‌ها جلوگیری شود. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره مصرف هم‌زمان روی و مس، اینجا را مطالعه کنید.

کلسیم و منیزیم

کلسیم و منیزیم برای جذب در دستگاه گوارش با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ از این رو، مصرف همزمان آن‌ها می‌تواند اثربخشی‌شان را کاهش دهد. نتایج یک مطالعه نشان داده است که کلسیم به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم با منیزیم بر سر جذب و انتقال روده‌ای رقابت می‌کند. این رقابت حاکی از آن است که دریافت مقادیر بالای یکی از این مواد معدنی ممکن است جذب دیگری را مختل سازد.

بهترین روش: برای بهینه‌سازی میزان جذب، مکمل کلسیم را صبح و مکمل منیزیم را عصر (یا شب) مصرف کنید؛ به‌ویژه اگر هدف شما از مصرف منیزیم، ایجاد آرامش یا کمک به خواب است.

راهنمای تداخل مکمل‌ها

در جدول زیر تداخلات مکمل‌ها و نحوه مصرف آنها آورده شده است:

آهن         قهوه و چای سبز می‌توانند مانع جذب آهن غیرهِم (non-heme) شوند. حداقل یک ساعت قبل یا بعد از مصرف مکمل‌های آهن، از نوشیدن قهوه یا چای سبز خودداری کنید.
ویتامین D  مقدار بیش‌ازحد کلسیم می‌تواند مانع جذب ویتامین D شود؛ همچنین ویتامین D بر متابولیسم کلسیم تأثیر می‌گذارد.                ویتامین D3 را همراه با K2 مصرف کنید تا از تجمع بیش‌ازحد کلسیم جلوگیری شده و جذب مناسب آن تضمین گردد.
ویتامین K             دوزهای بالای ویتامین K می‌تواند با داروهای رقیق‌کننده خون تداخل ایجاد کرده و اثربخشی آن‌ها را کاهش دهد.  در صورت مصرف داروهای رقیق‌کننده خون، میزان دریافت ویتامین K را ثابت نگه دارید و از نوسانات شدید در مصرف آن پرهیز کنید.
روی (Zinc)      مصرف بیش‌ازحد روی می‌تواند مانع جذب مس شود و منجر به کمبود مس گردد.   روی و مس را در زمان‌های جداگانه یا با نسبت متوازن (۸ تا ۱۰ میلی‌گرم روی به ازای هر ۱ میلی‌گرم مس) مصرف کنید.
منیزیم     منیزیم می‌تواند در جذب برخی آنتی‌بیوتیک‌ها اختلال ایجاد کند.    بین مصرف مکمل‌های منیزیم و آنتی‌بیوتیک‌ها حداقل ۲ تا ۳ ساعت فاصله بگذارید.
ویتامین A            مقادیر بالای ویتامین A می‌تواند در جذب ویتامین D اختلال ایجاد کند.      ویتامین D3 را همراه با مقادیر متعادل ویتامین A مصرف کنید یا بین زمان مصرف آن‌ها فاصله بگذارید.
کلسیم       مقادیر بیش‌ازحد کلسیم می‌تواند به فسفر متصل شده و جذب آن را کاهش دهد.        برای جلوگیری از تداخل در جذب، بین مصرف کلسیم و فسفر فاصله زمانی رعایت کنید.
ویتامین C            مقادیر بالای ویتامین C می‌تواند باعث تخریب ویتامین B12 در دستگاه گوارش شود.برای به حداقل رساندن تداخلات احتمالی، بین مصرف مکمل‌های ویتامین C و B12 حداقل دو ساعت فاصله بگذارید.
اسید فولیک         مقادیر بالای اسید فولیک می‌تواند علائم کمبود ویتامین B12 را پنهان کند.  هنگام مصرف مکمل‌های اسید فولیک با دوز بالا، از دریافت کافی ویتامین B12 اطمینان حاصل کنید.

 

مصرف همزمان مولتی‌ویتامین‌ها و مکمل‌های تک‌ماده‌ای

مولتی‌ویتامین‌ها اغلب حاوی ویتامین‌ها و مواد معدنی گوناگونی از جمله آهن، کلسیم، منیزیم و روی هستند. مصرف مکمل‌های تک‌ماده‌ایِ اضافی با دوز بالا از این مواد مغذی ممکن است منجر به دریافت بیش از حد آن‌ها شده و خطر بروز عوارض جانبی را افزایش دهد.

توجه به میزان مواد مغذی موجود در مولتی‌ویتامین اهمیت دارد تا از دریافت مقادیر بیش از حدِ توصیه‌شده‌ روزانه‌ ویتامین‌ها و مواد معدنی جلوگیری شود.

مکمل‌هایی که هنگام مصرف دارو باید در مورد آن‌ها احتیاط کرد

برخی مکمل‌ها می‌توانند با داروها تداخل داشته و موجب بروز مشکل شوند. در اینجا به ترکیبات مهمی اشاره می‌کنیم که باید از آن‌ها آگاه باشید:

  • داروهای رقیق‌کننده خون و مکمل‌ها: مصرف سیر، جینکو بیلوبا، ویتامین E و کوآنزیم کیو-۱۰ (CoQ10) هم‌زمان با داروهای رقیق‌کننده خون (مانند وارفارین یا آسپرین) می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.
  • شیرین‌بیان و داروهای فشار خون: شیرین‌بیان می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود و با داروهای فشار خون بالا تداخل ایجاد کند.
  • مهارکننده‌های ACE و مکمل‌های پتاسیم: مهارکننده‌های ACE (مانند رامی‌پریل) می‌توانند سطح پتاسیم را افزایش دهند. برای پیشگیری از هایپرکالمی (افزایش بیش از حد پتاسیم خون)، از مصرف مکمل‌های پتاسیم خودداری کنید.
  • داروها و مکمل‌های تیروئید: ید، کلسیم و آهن می‌توانند اثربخشی داروهای تیروئید را کاهش دهند. داروهای تیروئید را با معده خالی مصرف کنید و بین مصرف آن‌ها و مکمل‌ها حداقل ۴ ساعت فاصله بگذارید.
  • گیاه علف چای (St. John’s Wort) و داروها: این گیاه می‌تواند اثربخشی داروهایی مانند داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدبارداری و داروهای درمان اچ‌آی‌وی (HIV) را کاهش دهد. همچنین خطر بروز سندرم سروتونین را افزایش می‌دهد.

سایر تداخلات مهم

آهن و قهوه / چای سبز

قهوه و چای سبز حاوی پلی‌فنول‌هایی هستند که می‌توانند مانع جذب آهن غیرهِم (non-heme) شوند و اثربخشی آن را، به‌ویژه در افراد مبتلا به کمبود آهن، کاهش دهند. برای به حداکثر رساندن جذب آهن، از نوشیدن قهوه یا چای سبز حداقل به مدت یک ساعت قبل یا بعد از مصرف مکمل‌های آهن خودداری کنید.

چه مدت باید بین مصرف ویتامین‌های مختلف فاصله گذاشت؟

به‌عنوان یک قاعده کلی، توصیه می‌شود بین مصرف ویتامین‌ها و مکمل‌های مختلف حداقل ۲ ساعت فاصله بگذارید، به‌ویژه اگر تداخلی در جذب یکدیگر ایجاد می‌کنند (مانند کلسیم و آهن، یا ویتامین C و B12). این فاصله زمانی به هر ماده مغذی اجازه می‌دهد تا بدون رقابت با سایر مواد، به‌طور مؤثر جذب شود. در مورد برخی ترکیبات، مانند ویتامین D و ویتامین K، می‌توانید آن‌ها را هم‌زمان مصرف کنید، به‌خصوص اگر مکمل یکدیگر باشند (مانند ویتامین‌های محلول در چربی).

با این حال، برای دستیابی به بهترین نتیجه، بهتر است بین مصرف مکمل‌های با دوز بالا یا مواد معدنی که برای جذب با یکدیگر رقابت می‌کنند (مانند روی و مس، یا کلسیم و منیزیم) فاصله ایجاد کنید.

جدول ویتامین‌هایی که می‌توان هم‌زمان مصرف کرد

مواد مغذی‌ای که عملکرد بهتری در کنار یکدیگر دارند، به افزایش جذب و/یا کارایی یکدیگر کمک می‌کنند. در ادامه مطالب، اطلاعاتی در مورد مکمل‌هایی که می توان با هم مصرف کرد بصورت مختصر ارائه شده است: 

ویتامین/ماده معدنیمکمل‌های سازگارتداخل‌ها
ویتامین Dویتامین C، منیزیم، کلسیم، ویتامین K2، امگا ۳ندارد
ویتامین Cویتامین D، ویتامین E، روی (زینک)، آهنندارد
منیزیمویتامین D، ویتامین‌های گروه Bمصرف مقادیر بالای روی ممکن است در جذب آن اختلال ایجاد کند
کلسیمویتامین D، ویتامین K2، منیزیمآهن
ویتامین K2ویتامین D، کلسیم

ندارد

آهنکلسیمکلسیم ممکن است جذب آهن را کاهش دهد

چگونه مکمل‌های خود را برای جذب بهتر زمان‌بندی کنیم

  • ویتامین‌های محلول در چربی (A، D، E، K): برای افزایش جذب، همراه با وعده غذایی حاوی چربی‌های سالم مصرف شوند.
  • ویتامین‌های محلول در آب (B کمپلکس، C): این ویتامین‌ها را می‌توان با آب، ترجیحاً بین وعده‌های غذایی، مصرف کرد.
  • آهن: بهتر است با معده خالی جذب شود، اما اگر باعث ناراحتی معده می‌شود، همراه با غذا مصرف شود. از مصرف همزمان با کلسیم خودداری کنید و همراه با ویتامین C مصرف شود.
  • کلسیم و منیزیم: همراه با غذا مصرف شوند؛ برخی افراد ترجیح می‌دهند آنها را در زمان‌های مختلف مصرف کنند تا از رقابت جلوگیری شود.

نتیجه گیری

آگاهی از تداخل مکمل‌ها و ویتامین‌ها یکی از مهم‌ترین نکات برای مصرف ایمن و مؤثر مکمل‌های غذایی است. اگرچه بسیاری از مکمل‌ها در صورت مصرف صحیح می‌توانند به تأمین نیازهای بدن کمک کنند، اما مصرف هم‌زمان برخی ترکیبات ممکن است جذب آن‌ها را کاهش داده یا احتمال بروز عوارض را افزایش دهد. به همین دلیل، پیش از مصرف چند مکمل در کنار یکدیگر، بهتر است ترکیبات و دوز هر محصول بررسی شود و در صورت مصرف دارو، ابتلا به بیماری زمینه‌ای، بارداری یا نیاز به مصرف دوزهای بالای مکمل‌ها، با پزشک یا داروساز مشورت کنید. رعایت فاصله زمانی مناسب میان مکمل‌های دارای تداخل نیز در بسیاری از موارد می‌تواند به بهبود جذب و کاهش احتمال تداخل کمک کند. به یاد داشته باشید که مصرف بیشتر مکمل‌ها لزوماً به معنای دریافت بیشتر فواید نیست؛ انتخاب آگاهانه و مصرف اصولی، مهم‌تر از تعداد مکمل‌های مصرفی است

پرسش و پاسخ(FAQ)

1. بهترین ترکیب ویتامین‌ها کدام است؟

برخی از ترکیبات عملکرد خوبی در کنار یکدیگر دارند. برای مثال، ویتامین D همراه با کلسیم به سلامت استخوان‌ها کمک می‌کند و ویتامین C همراه با آهن، جذب آهن را بهبود می‌بخشد. منیزیم نیز در کنار ویتامین B6 می‌تواند از عملکرد آنزیم‌ها و سلامت متابولیک پشتیبانی کند.

2. چه ویتامین‌هایی نباید هم‌زمان مصرف شوند؟

فهرست مختصری از ویتامین‌هایی که باید با فاصله زمانی از یکدیگر مصرف شوند، شامل موارد زیر است:

  • آهن به همراه کلسیم، ویتامین E یا روی (زینک)
  • روی به همراه مس
  • اسید فولیک به همراه روی
  • ویتامین K به همراه دوز بالای ویتامین E
  • ویتامین C به همراه دوز بالای ویتامین B12

3. چه مدت پس از مصرف کلسیم می‌توانم آهن مصرف کنم؟

حداقل فاصله توصیه‌شده ۴ ساعت است، اما ۶ ساعت ایده‌آل می‌باشد. اگر آهن را اول صبح و با معده خالی مصرف می‌کنید، کلسیم را به زمان عصر موکول کنید. این کار از رقابت برای جذب توسط ناقل DMT1در روده جلوگیری می‌کند.

4. آیا ویتامین‌های گروه B با یکدیگر تداخل دارند؟

خیر. ویتامین‌های B1، B2، B3، B5، B6، B7، B9 و B12 با یکدیگر تداخلی ندارند و می‌توان آن‌ها را هم‌زمان مصرف کرد. تنها استثنا، مصرف دوزهای بسیار بالای ویتامین B6 (بیش از ۱۰۰ میلی‌گرم در روز برای مدتی طولانی) است که ممکن است فارغ از نوع ترکیب مصرفی، منجر به نوروپاتی محیطی.

5. مولتی ویتامین یا مکمل‌های تکی - کدام بهتر است؟
بستگی به هدف شما دارد. مولتی ویتامین‌ها به عنوان یک پایه برای افرادی که کمبود مشخصی ندارند، به خوبی عمل می‌کنند. با این حال، برای یک کمبود خاص (آهن، ویتامین D، ویتامین B12)، مکمل‌های تکی مؤثرتر هستند زیرا امکان کنترل دقیق دوز را فراهم می‌کنند و به شما کمک می‌کنند از مصرف مکمل‌های متناقض جلوگیری کنید.
 

 

 

منبع

Supplements You Should Not Take Together

دکتر فاطمه ذنوبی

دکتر فاطمه ذنوبی

فارغ التحصیل رشته داروسازی از دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال 1397. موضوع پایان نامه : 1- سرکوب سلول های سرطان مغز با دوز داروی کمتر 2- اثر نوعی قارچ بر کاهش تکثیر سلول سرطانی، فعالیت ها : - دریافت رتبه سوم کشوری مقاله سرطان درمانی در همایش کشوری سم شناسی سال 96-97 - دبیر انجمن علمی دانشجویان داروسازی بین الملی شیراز - رئیس کمیته استاد مشاور دانشکده داروسازی بین المللی شیراز

دیدگاه (0)

دیدگاه خود را برای ما بنویسید

کلید ESC برای خروج فشار دهید